Að sjálfsögðu verðum við við þeirri beiðni að utan að uppfæra smá á síðunni okkar.  Sigga mín við settum inn nýtt myndband og svo voru komnar nýjar myndir líka.

Ég leyfi mér að fullyrða að allir sem einhvern tímann hafa fundið upp gagnlegar lausnir á vandamálum hafa leyft sér að hugsa eins og barn.  

Á Gullkornasíðunni má núna sjá snilldarlegt tilsvar Eyglóar Sunnu þegar amma hennar gat ekki sýnt Eygló mynd sem hún tók af henni samstundis, þar sem amma hennar notaði "gamaldags" filmuvél. Svarið hennar er ekki aðeins áminning til okkar hinnar fullorðnu að horfa út fyrir rammann þegar við stöndum frammi fyrir vandamáli. Það er líka áminning til okkar að hugsa ekki um vandamál sem vandamál heldur verkefni sem þarf að leysa. Hjá þriggja ára barni eru ekki til nein vandamál, aðeins lausnir.

Allt of oft blásum við okkar eigin hugmyndir út af borðinu vegna þess að um leið og okkur dettur lausnin í hug byrjum við sjálf að gagnrýna hana. Auðvitað er það oft þannig að lausnin á vandamálinu gengur ekki upp. En við megum ekki heldur blása hana af án þess að gefa henni tækifæri.

Börnin eiga þetta ekki til. Hjá þeim er veröldin sveigjanlegri en okkar veruleiki. Það er allt hægt, þangað til það er ekki hægt. Hjá okkur fullorðnu er ekkert hægt þangað til það er hægt. Fattarðu muninn?

Sá sem hugsar á sveigjanlegan hátt er betur tilbúinn að finna lausnir, vil ég meina. Jafnvel þótt hugmyndir hans kunni oft á tíðum að reynast óframkvæmanlegar þá er hann alltaf að hugsa í lausnum en ekki vandamálum.

Eða hvað finnst þér? Heldur þú að það skili betri árangri að hugsa á vísindalegan og rökrænan hátt um vandamálin, eða á maður að hugsa eins og barnið gerir? Er það kannski of mikil tímasóun að taka "barnalega" vinkilinn" á vandamálin, þegar við gætum beitt rökrænni og skipulegri hugsun með betri árangri? Hvort heldur þú að virki betur?

Núna er Íris 4 1/2 mánaða og ýmislegt sem hún hefur náð að tileinka sér á stuttum tíma.
Hún getur gripið utan um hluti og fært þá í munninn á sér.  Hún er líka búin að uppgötva það að hún er með fætur og nær að grípa í tásurnar sínar.  Sá hæfileiki að velta sér yfir á magann kom fyrir jól og núna má varla leggja hana  niður neinstaðar þá er hún búin að velta sér við.
Mamman er ekki alveg ómissandi lengur, það er líka rosalega gaman hjá pabba, sérstaklega ef hann er í stuði og nennir að sprella í manni og þá fylgir þessi yndislegi hlátur í kjölfarið (sjá myndband).
Íris er líka farin að sitja á leikteppinu sínu, reyndar með púða virki í kringum sig en er samt ótrúlega stöðug og dettur sjaldan út á hlið.
Það er gott að staldra stundum við og minna sig á þessir hlutir eru kannski ekki endilega sjálfgefnir.  Og stundum gleymir maður sér svolítið í lífsgæðakapphlaupinu og þá missir maður af þessum litlu kraftaverkum.

Ég keypti mér  bók um daginn sem heitri árin sem enginn man.  Hún ætti eiginlega að vera skyldulesning fyrir alla foreldra og fólk sem vinnur á uppeldisstofnunum.  Í bókinni er verið að benda á hvað fyrstu 3 árin í lífi barns eru mikilvæg varðandi allan þroska og þá sérstaklega tilfinninga þroska.  Höfundurinn bendir á hversu mikilvægt það er að eyða tíma með börnum sínum og er hún þá ekki endilega að segja fólki að það þurfi að hafa stanslaust prógramm.  Börnum nægir svo oft bara nærvera, sitja við hliðina á einhverju sem skiptir máli eða bara að vita að það sé hlustað á mann með athygli.

Af hverju ekki að nýta sér "ástandið" sem er í dag og bakka aðeins út úr asanum og gefa sér meiri tíma. 
Ég man sem krakki hvað var gott að koma heim til ömmu og afa, þau héldu ekki úti neinu prógrammi þau bara voru þarna.  Amma að sýsla í eldhúsinu og spjalla við mann á meðan maður fékk köku og mjólk,  liggja í sófanum hjá afa eftir hádegismatinn á meðann hann hlustaði á gufuna með lokuð augun.  Það þarf ekki svo mikið til að barni líði vel og þroski með sér örugga sjálfsmynd og gott tilfinninga líf. 
Í mínum draumheimi, kallið mig gamaldags, gætu þeir foreldrar sem kjósa það verið heima hjá börnum til að minnst 2 ára aldurs.  Þó að ég búi svo vel að dagmamman mín er amma stelpnana þá eru ekki allir sem hafa það svo gott.  Vona að þetta verði orðið svoleiðis þegar stelpurnar mínar eignist börn, að þær geti valið að vera heima ef þær vilja án þess að það verði fussað og sveijað um hvað þær séu gamaldags.

Við vorum að setja inn nokkur myndbönd af litlu kvikmyndastjörnunum okkar. Eru þetta ekki frábærar dömur?

 Endilega segið álit ykkar á frammistöðu þeirra hér að neðan (Smella á "Bættu við áliti").

Til sölu er barnabali ásamt standi. Var keypt í Baby Sam fyrir þremur árum. Dúkurinn undir balanum er smá krumpaður eftir að hafa verið samanbrotinn í geymslu en að öðru leyti er allt í fullkomnu standi.

Tappi er í botninum til að auðvelda losun á vatni og "skrúfjárn" fyrir tappann er geymt í rauf í balanum.
Hæð upp að botni balans er 70cm
Breidd 82 cm
Dýpt 70 cm

Selst á 4999 kall, ásamt 1 kr. í söluþóknun, eða skipti á vel með förnu baðsæti.
Síminn hjá okkur er 431 3404.